بیماری های مقاربتی: راهنمای کامل شناخت و درمان

بیماری‌های مقاربتی، که با عنوان عفونت‌های مقاربتی هم شناخته می‌شوند، بسیار رایج هستند. هر ساله در آمریکا میلیون‌ها مورد عفونت گزارش می‌شود.

بیماری‌های مقاربتی از یک فرد به شخص دیگر، از طریق انواع فعالیت‌های جنسی مانند سکس واژنی، دهانی، و مقعدی انتقال می‌یابند.

گرچه شایع نیست اما این بیماری‌ها می‌توانند از طریق ارتباط جسمانی‌ نزدیک مثل عشق‌بازی و نوازش هم منتقل شوند.

بیماری‌های مقاربتی همیشه علائمی در شما به وجود نمی‌آورند یا ممکن است نشانه‌های خفیفی در شما ایجاد کنند، بنابراین این امکان وجود دارد که مبتلا به بیماری مقاربتی باشید و ندانید.

به همین دلیل اگر رابطه‌ی جنسی دارید، دادن آزمایشات مربوطه بسیار مهم است. اگر یکی از بیماری‌های مقاربتی در شما تشخیص داده شد، بدانید که آنها می‌توانند با دارو درمان و برخی کامل از بین بروند.

بیماری‌های مقاربتی قابل پیش‌گیری هستند.

اگر رابطه‌ی جنسی دارید، دربارۀ اینکه چه طور از خودتان و پارتنرتان در برابر انواع بیماری‌های مقاربتی محافظت کنید، اطلاعاتی به دست‌ آورید.

ما در این مقاله به راه‌های پیشگیری از این بیماری‌ها و انواع آنها خواهیم پرداخت.

انواع بیماری‌های مقاربتی

تعداد زیاد و متنوعی از عفونت‌ها می‌توانند از طریق رابطه‌ی جنسی منتقل شوند. رایج‌ترین انواع بیماری‌های مقاربتی در ادامه توضیح داده می‌شوند.

کلامیدیا

نوع خاصی از باکتری منجر به کلامیدیا می‌شود. طبق گزارش سازمان کنترل و پیش‌گیری بیماری‌ها، کلامیدیا شایع‌ترین نوع بیماری مقاربتی در آمریکاست.
خیلی از مبتلایان به کلامیدیا نشانه‌‌ی قابل توجهی ندارند. وقتی نشانه‌هایی ظاهر شوند معمولاً به شکل زیر خواهند بود:

• درد و ناراحتی در زمان سکس و ادرار کردن.
• ترشحات زرد و سبز از واژن یا اندام تناسلی مرد
• درد در نواحی زیر شکمی

اگر کلامیدیا درمان نشود می‌تواند منجر می‌شود به:

• عفونت مجرای ادرار، غده‌ی پروستات، یا بیضه‌ها
• بیماری‌ التهابی لگن
• ناباروری

اگر زن بارداری کلامیدیای درمان نشده داشته باشد، می‌تواند کلامیدیا را در حین زایمان به بچه منتقل کند.

ممکن است نوزاد نشانه‌های زیر را گسترش دهد:

• التهاب ریه (ذات‌الریه)
• عفونت چشم‌ها
• نابینایی

آنتی‌بیوتیک‌ها به راحتی می‌توانند کلامیدیا را درمان کنند.

ویروس پاپیلوم انسانی

ویروس پاپیلوم انسانی، ویروسی‌ است که می‌تواند از طریق رابطه‌ی جنسی و تماس پوستی نزدیک از شخصی به شخص دیگر سرایت کند.

این ویروس انواع بسیار زیاد و متنوعی دارد. بعضی انواع آنها از سایرین خطرناک‌تر هستند.

رایج‌ترین نشانه‌ی این بیماری زیگل‌هایی (پاپیلوم‌ها) در نواحی اندام تناسلی، دهان، و گلو می باشد.

برخی از انواع ویروس پاپیلوم انسانی می‌توانند منجر به سرطان‌ شوند، مانند:

• سرطان دهان
• سرطان دهانه‌ی رحم
• سرطان مهبل
• سرطان آلت تناسلی مردان
• سرطان روده‌ی بزرگ

درحالی که خیلی از موارد ویروس پاپیلوم انسانی سرطانی نمی‌شوند، اما برخی از انواع این ویروس نسبت به سایرین بیشتر احتمال دارد منجر به سرطان شوند.

طبق گزارشات موسسه‌ی ملی سرطان ایالات متحده‌ی آمریکا، بیشتر سرطان‌های مربوط به ویروس پاپیلوم انسانی در آمریکا، از نوع۱۶ و ۱۸ این ویروس بوده‌اند.

حدود ۷۰٪ سرطان‌های دهانه‌‌ رحم توسط این دو نوع ویروس ایجاد می‌شوند.

درمانی برای ویروس پاپیلوم انسانی هنوز وجود ندارد. با این وجود، اغلب عفونت‌های ویروس پاپیلوم خود به خود از بین می‌روند.

همچنین واکنسی برای خطرناک‌ترین انواع ویروس (انواع ۱۶ و۱۸) در دسترس است. اگر مبتلا به ویروس پاپیلوم انسانی هستید، دادن آزمایشات مناسب می‌تواند به پزشکتان در ارزیابی و کنترل سایر بیماری‌هایتان کمک کند.

سفلیس

سفلیس نوع دیگری از بیماری‌های عفونی است. این بیماری اغلب در مراحل اولیه خود قابل تشخیص نیست.

اولین نشانه‌ی سفلیس، زخم‌های کوچک دایره‌ای شکل‌اند که با عنوان «شانکر» هم شناخته می‌شوند.

می‌تواند بر روی اندام‌های تناسلی، مقعد، و دهان ظاهر شود. این زخم‌ها دردناک نیستند اما بسیار عفونی‌اند. سایر نشانه‌های سفلیس عبارتند از:

• اگزما
• خستگی
• تب
• سردرد
• درد مفصلی
• کاهش وزن
• ریزش مو

اگر سفلیس درمان نشود، به مرحلۀ آخر رسیده و منجر می‌شود به:

• از دست دادن بینایی
• از دست دادن شنوایی
• از دست دادن حافظه
• بیماری‌های روانی
• عفونت مغز و طناب نخاعی
• بیماری‌های قلبی
• مرگ

خوش‌بختانه‌، اگر سفلیس در مراحل اولیه تشخیص داده شود، می‌توان با آنتی‌بیوتیک‌ها آن را درمان کرد.

سفلیس در نوزادان می‌تواند کشنده باشد.

به همین دلیل بسیار اهمیت دارد که زنان باردار برای داشتن این بیماری چک شوند. سفلیس هر چه زودتر تشخیص داده و درمان شود، به همان نسبت صدمات کمتری خواهد داشت.

HIV

HIV می‌تواند به سیستم ایمنی بدن آسیب بزند و احتمال ابتلا به سایر ویروس‌ها، باکتری‌ها، و سرطان‌های خاصی را افزایش دهد.

اگر درمان نشود، منجر به HIV مرحله‌ی ۳ شده، که این مرحله را به عنوان بیماری ایدز می‌شناسیم. اما با درمان‌های امروزه، خیلی از کسانی که به HIV مبتلا‌اند هرگز به مرحله‌ی ایدز نخواهند رسید.

در مراحل ابتدایی، خیلی شایع است که نشانه‌های HIV با علائم سرماخوردگی اشتباه گرفته شود. این نشانه‌های اولیه شامل:

• تب
• لرز
• سوزش و درد
• ورم غدد لنفاوی
• گلو درد
• سردرد
• تهوع
• اختلالات پوستی (مانند اگزما)

معمولاً این نشانه‌های اولیه بعد از یک ماه یا بیشتر از بین‌ می‌روند. از این پس، فرد می‌تواند ،برای سالیان طولانی، ناقل HIV باشد بدون اینکه نشانه‌ی جدی‌ یا بلند مدتی بروز دهد. سایر افراد ممکن است نشانه‌های نامشخصی داشته باشند مانند:

• خستگی و فرسودگی مداوم
• تب
• سردردها
• مشکلات در نواحی شکمی

هنوز درمانی برای HIV وجود ندارد، اما درمان‌هایی برای کنترل کردن این بیماری در دسترس‌اند.

درمان‌های به موقع و موثر می‌توانند کمک کنند تا افراد مبتلا به HIV به اندازه‌ی کسانی که فاقد این بیماری هستند زندگی کنند.

درمان مناسب همچنین احتمال انتقال بیماری HIV را از طریق رابطه‌ی جنسی کمتر می‌کند. در واقع، درمان می‌تواند میزان ویروس HIV را ،تا سطح نامعلومی، در بدن مبتلایان کم کند.

اگر میزان این ویروس تا سطحی کاهش یابد، نمی‌تواند به دیگران منتقل شود (طبق موسسه کنترل و پیش‌گیری بیماری).

بدون آزمایشات معمول، خیلی از اشخاص دارای ویروس HIV متوجه این بیماری نمی‌شوند.

برای تشخیص و درمان به موقع، موسسه کنترل و پیش‌گیری بیماری‌ها پیشنهاد می‌کند که همه‌ی افراد بین ۱۳ تا ۶۴ سال حداقل یک بار باید این آزمایش را بدهند.

کسانی که احتمال گرفتن HIV در آنها بیشتر است حداقل سالی یک بار باید آزمایش دهند، حتی اگر نشانه‌ای نداشته باشند.

با پیشرفت‌های اخیر در زمینه‌ی آزمایش و درمان، داشتن زندگی طولانی و سالم برای مبتلایان به HIV امکان پذیر است.

سوزاک

سوزاک یکی دیگر از بیماری‌های مقاربتی رایج است. این بیماری با عنوان گونورهیا هم شناخته می‌شود.

حتما بخوانید : بیماری سوزاک چیست و چگونه درمان می‌شود؟

خیلی از افراد مبتلا به سوزاک نشانه‌ای ندارند، اما اگر علائمی بروز دهند این گونه خواهند بود:

• ترشحات سفید، زرد، سبز مانند از واژن یا دستگاه تناسلی مرد
• درد و ناراحتی هنگام رابطه‌ی جنسی و ادرار کردن
• بیش از حد معمول ادرار کردن
• خارش در نواحی اندام تناسلی
• گلو درد

اگر سوزاک درمان نشود می‌تواند منجر شود به:

• عفونت مجرای ادرار، غده پروستات، و بیضه‌ها
• بیماری التهاب لگن
• ناباروری

امکان دارد که مادر در حین زایمان این بیماری را به نوزاد منتقل کند. وقتی این اتفاق رخ دهد، مشکلات قابل ملاحظه‌ای برای سلامت بچه پیش می‌آید.

به همین دلیل اغلب پزشکان، زنان باردار را برای انجام آزمایشات مربوط به بیماری‌های مقاربتی تشویق می‌کنند.

سوزاک معمولاً با آنتی‌بیوتیک‌ها درمان می‌شود.

شپش ناحیه‌ی تناسلی

به این بیماری خرچنگ هم گفته می‌شود (شاید به دلیل ظاهر این انگل به آن خرچنگ می‌گویند).

آنها حشرات بسیار ریزی‌اند که می‌توانند بالا رفته و در درون موهای نواحی اندام تناسلی سکنی گزینند. مانند شپش‌های سر و شپش‌های بدن، آنها هم از خون انسان تغذیه می‌کنند.

نشانه‌های رایج شپش ناحیه‌ی تناسلی شامل:

• خارش در نواحی تناسلی و مقعد
• برآمدگی‌های صورتی یا قرمز کوچک در اطراف ناحیه‌ی تناسلی و مقعد
• تب خفیف
• کمبود انرژی
• تحریک پذیری و تند مزاجی

حتی ممکن است قادر باشید شپش‌ها و تخم‌های سفید کوچکشان را در اطراف ریشه‌ی موی اندام تناسلی خود مشاهده کنید. با یک ذره‌بین می‌توانید آنها را زیر نظر بگیرید.

اگر شپش ناحیه‌ی تناسلی درمان نشود، قادر است از طریق تماس پوستی، یا لباس‌ها، تخت، و حوله‌ی مشترک به دیگران سرایت کند.

خراش‌های ناشی از گزیدگی سایر حشرات هم می‌توانند عفونی شوند. بهترین کار این است که شپش‌های ناحیه‌ی تناسلی را درمان کنید.

اگر مبتلا به شپش ناحیه‌ی تناسلی هستید می‌توانید از درمان‌های معمولی بدون نسخه استفاده کرده و یا از موچین کمک بگیرید تا آنها را از بدنتان بردارید.

همچنین تمیز کردن لباس‌ها، تخت، حوله‌ها، و خانه حائز اهمیت است.

تک تارچه‌ی مهبل (تریکوموناس)

تریکوموناس یا تک تارچه‌ی مهبل، توسط موجودات ریز تک یاخته‌ای که قادراند با رابطه‌ی جنسی از شخصی به فرد دیگر انتقال یابند، ایجاد می‌شود.

طبق گزارشات موسسهf کنترل و پیش‌گیری بیماری‌ها، فقط کمتر از یک سوم افرادی که تریکوموناس دارند، نشانه‌هایی ظاهر می‌کنند. این نشانه‌ها ممکن است به این شکل باشند:

• ترشحاتی از واژن و اندام تناسلی مردان
• سوزش و خارش در اطراف اندام تناسلی
• درد و احساس ناراحتی حین سکس یا ادرار کردن
• تکرر ادرار

در زنان، ترشحات مربوط به تک تارچه‌ی مهبل اغلب بوی ناخوشایند یا ماهی مانندی دارد.

اگر درمان نشود، تریکوموناس می‌تواند منجر شود به:

• عفونت‌‌‌‌های مجرای ادرار
• بیماری التهاب لگن
• ناباروری

بیماری تک تارچه‌ی مهبل با مصرف آنتی بیوتیک‌ها درمان می‌شود.

تبخال

دو نوعِ اصلی از این ویروس وجود دارد، تبخال نوع-۱ و تبخال نوع-۲. هر دو از طریق رابطه‌ی جنسی منتقل می‌شوند.

تبخالی یکی از بیماری‌های رایج مقاربتی‌ است. طبق گزارش موسسه کنترل و پیش‌گیری بیماری‌ها مشخص شده از هر ۶ نفر، بین سنین ۱۴-۴۹ سال در آمریکا، یک نفر تبخال دارد.

تبخال نوع-۱ عمدتاً باعث تبخال‌های دهانی می‌شود، همین ویروس مسئول تب‌خال‌های لب‌تان است.

با این حال، تبخال نوع-۱ می‌تواند از دهان شخصی به ناحیه‌ی تناسلی طرف مقابل، از طریق سکس دهانی سرایت کند.

زمانی که این اتفاق رخ می‌دهد تبخال نوع-۱ می‌تواند منجر به تبخال تناسلی شود. تبخال نوع-۲ عمدتاً باعث تبخال‌های تناسلی می‌شود.

رایج‌ترین نشانه‌ی تبخال زخم‌های تاول مانند هستند. در تبخال‌های تناسلی، این تاول‌ها اطراف یا بر روی اندام تناسلی ایجاد می‌شوند.

در تبخال‌های دهانی هم، تاول‌ها اطراف یا روی دهان تشکیل می‌شوند. تاول‌های تبخال معمولاً طی چند هفته خود به خود خشک شده و از بین می‌روند.

اولین بار که تبخال‌ها ظاهر می شوند دردناک‌ترین بار است؛ در دفعات بعدی تبخال‌ها درد کمتر و متداوم‌تر از قبل خواهند بود.

اگر خانوم بارداری تبخال داشته باشد، می‌تواند آن را به جنین درون رحم خود یا نوزاد در حین زایمان، انتقال دهد.

به این نوع از تبخال، تبخال مادرزادی می‌گویند که برای نوزاد تازه متولد شده بسیار خطرناک است. به همین دلیل برای زنان باردار بسیار مهم است که از وضعیت ویروس تبخال در بدنشان مطلع باشند.

هنوز درمانی برای تبخال موجود نیست. اما دارو‌هایی برای کنترل و کاستن درد ناشی از تاول‌ها در دسترس هستند.

به کمک همین داروها می‌توانید احتمال منتقل کردن ویروس به شریک جنسی‌تان را کمتر کنید.

با درمان‌های مناسب و رابطه‌ی جنسی ایمن می‌توانید زندگی راحتی داشته باشید و از دیگران در برابر این ویروس محافظت کنید.

بیماری‌ها مقاربتی دیگر

میزان شیوع این بیماری‌ها از موارد قبلی کمتر است.

• شانکروئيد (زخم عفونی اعضای تناسلی)
• لنفوگرانولوما ونروم (گره‌های لنفی کشال ران آماسیده می‌شوند)
• مولوسکوم کنتاژیوزوم (زگیل آبکی)
• جَرَب یا گال در ناحیه‌ی تناسلی

بیماری‌های مقاربتی ناشی از سکس دهانی

سکس واژنی یا مقعدی تنها راه انتقال بیماری‌ها مقاربتی نیستند.

گرفتن یا منتقل کردن بیماری‌های مقاربتی از رابطه‌ی جنسی دهانی هم امکان پذیر است.

به عبارت دیگر، بیماری‌های مقاربتی می‌توانند از اندام تناسلی فردی به دهان یا گلو‌ی شخص دیگر انتقال یابند و یا برعکس.

بیماری‌های مقاربتی ناشی از سکس دهانی همیشه قابل تشخیص نیستند. زمانی که نشانه‌ای به همراه داشته باشند.

اغلب این نشانه‌ها شامل گلو درد یا زخم‌های تاول مانند اطراف دهان یا گلو می‌باشند.

بیماری‌های مقاربتی قابل درمان

خیلی از بیماری‌های مقاربتی قابل درمان‌اند. مانند، بیماری‌های زیر که با آنتی‌بیوتیک‌ها یا سایر موراد درمان می‌شوند:

• کلامیدیا
• سفلیس
• سوزاک
• شپش ناحیه‌ی تناسلی
• تک تارچه‌ی مهبل (تریکوموناس)

بیماری‌های مقاربتی زیر را نمی‌توان کاملاً درمان کرد:

• ویروس پاپیلوم انسانی
• HIV
• تبخال‌ها

حتی اگر بعضی از بیمای‌های مقاربتی قابل درمان نباشند، اما همچنان می‌توانند کنترل شوند. خیلی اهمیت دارد که زود تشخیص داده شوند.

گزینه‌های درمان در دسترس شما هستند تا کمک کنند نشانه‌ها و احتمال انتقال آنها به افراد دیگر را کمتر کنید.

حاملگی و بیماری‌های مقاربتی

این امکان وجود دارد که زنان باردار بیماری خود را به جنین درون رحم‌شان و یا در طی زایمان به نوزاد تازه متولد شده منتقل کنند.

انتقال بیماری‌های مقاربتی به نوزادان تازه متولد شده می‌تواند مشکلاتی در سلامتی‌شان ایجاد کند. و در بعضی موارد حتی جان آنها را به خطر اندازد.

برای کمک به جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی در نوزادان، اغلب پزشکان زنان باردار را تشویق می‌کنند تا آزمایشات و درمان‌های مربوطه را پی‌گیری کنند.

ممکن است پزشکتان به شما بدون داشتن هیچ علائم مشخصی دادن آزمایشات را پیشنهاد دهد.

اگر آزمایش‌تان برای داشتن یکی تا تعداد بیشتری از بیماری‌های مقاربتی، در زمان حاملگی، مثبت بود احتمالاً دکترتان داروهای آنتی‌بیوتیک، ضد ویروس، یا درمان‌های دیگری تجویز خواهد کرد.

و در برخی موارد، آنها زایمان سزارین را پیشنهاد می‌دهند تا احتمال سرایت بیماری را کمتر کنند.

تشخیص بیماری‌های مقاربتی

در اکثر موارد، پزشکان نمی‌توانند تنها بر اساس نشانه‌ها، بیماری‌های مقاربتی را تشخیص دهند.

اگر پزشک یا سایر ارائه دهندگان خدمات بهداشتی به امکان داشتن بیماری‌های مقاربتی در شما مشکوک شوند، به شما پیشهاد می‌کنند تا آزمایش دهید.

با توجه به سابقه‌ی روابط جنسی‌تان، ارائه دهندگان خدمات بهداشتی ممکن است به شما توصیه کنند تا آزمایش دهید، حتی اگر نشانه‌ای نداشته باشید.

این کار بدین علت است که اغلب بیماری‌های مقاربتی نشانه‌های قابل توجهی ندارند. اما حتی بیماری‌های مقاربتی که هیچ نشانه‌ای ندارند هم می‌توانند آسیب رسانند و به دیگران سرایت کنند.

ارائه دهنده‌‌گان خدمات بهداشتی می‌توانند اکثر بیماری‌های مقاربتی را با استفاده از آزمایش خون یا ادرار تشخیص دهند. اگر زخم یا تاول بر روی اندام تناسلی داشته باشید ممکن است از آنها نمونه برداری کنند.

بسیار اهمیت دارد که بدانید تست پاپ ‌اسمیر، آزمایشی برای بیماری‌های مقاربتی نیست.

تست پاپ اسمیر برای تشخیص وجود سلول‌های سرطانی در دهانه‌ی رحم انجام می‌شود.

در حالی که ممکن است حین انجام این تست، همزمان آزمایش ویروس پاپیلوم انسانی هم گرفته شود، منفی بودن جواب تست پاپ اسمیر به این معنا نیست که شما هیچ بیماری‌ مقاربتی‌ای ندارید.

اگر هر نوع رابطه‌ی جنسی‌ دارید، خیلی خوب است که درباره‌ی آزمایشات با ارائه دهندگان خدمات بهداشتی مشورت کنید.

درمان بیماری‌های مقاربتی

بر اساس اینکه به کدام یک از بیماری‌های مقاربتی مبتلا هستید، پیشنهادهای درمانی هم متفاوت خواهند بود.

خیلی مهم است که شما و شریک جنسی‌تان قبل از شروع دوباره‌ی رابطه‌ی جنسی درمان شوید. در غیر این صورت، شما می‌توانید عفونت را مدام به یکدیگر منتقل کنید.

بیماری‌های مقاربتی باکتریایی

معمولاً، آنتی بیوتیک‌ها می‌توانند به راحتی عفونت‌های باکتریایی را درمان کنند.

اهمیت دارد که تمام آنتی بیوتیک‌های تجویز شده را مصرف کنید. حتی اگر قبل از تمام شدن قرص‌هایتان، احساس کردید بهتر شده‌اید هم به خوردن قرص‌ها ادامه دهید.

اگر بعد از مصرف تمام قرص‌ها، نشانه‌هایتان از بین نرفت یا برگشت حتما این موضوع را با دکترتان در میان بگذارید.

بیماری‌های مقاربتی ویروسی

آنتی بیوتیک‌ها نمی‌توانند بیماری‌های مقاربتی ویروسی را درمان کنند. در حالی که بعضی از عفونت‌های ویروسی هیچ درمانی ندارند، برخی دیگر خود به خود بهبود میابند. و در خیلی موارد، می‌توانید درمان‌هایی را انتخاب کنید که نشانه‌ها و احتمال انتقال آنها را کم می‌کنند.

برای مثال، دارو‌هایی در دسترس‌اند که فراوانی و شدت تبخال‌ها را کاهش می‌دهند. همچنین، داروهایی وجود دارند که از پیشرفت بیماری HIV جلوگیری می‌کنند.

علاوه بر این، دارو‌های ضد ویروس می‌توانند احتمال انتقال بیماری به سایرین را کاهش دهند.

سایر بیماری‌های مقاربتی

بعضی از بیماری‌های مقاربتی نه به وسیله‌ی باکتری‌ها و نه ویروس‌ها ایجاد می‌شوند. در عوض، توسط موجودات ریز دیگر به وجود می‌آیند مثل:

• • • شپش ناحیه‌ی تناسلی
    • تک تارچه‌ی مهبلی (تریکوموناس)
    • جَرَب یا گال

این نوع از بیماری‌های مقاربتی معمولاً با داروهای خوراکی یا موضعی درمان می‌شوند.

پیش‌گیری از بیماری‌های مقاربتی

اجتناب از رابطه‌ی جنسی تنها راهِ قطعی حفاظت از خودتان در برابر بیماری‌های مقاربتی است.

اما اگر سکس واژنی، مقعدی، یا دهانی دارید راه‌های برای امن‌تر کردن این روابط جنسی وجود دارند.

کاندوم‌ها به طور کارآمد از شما در برابر خیلی از بیماری‌های مقاربتی محافظت می‌کنند.

برای اجرای بیشترین ایمن سازی، بهتر است از کاندوم‌ها در تمام روابط جنسی واژنی، مقعدی، و دهانی استفاده کنید.

کاندوم‌ها اغلب برای جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی که توسط مایعات مانند منی یا خون منتقل می شوند، موثر هستند.

اما نمی‌توانند از شما در برابر بیماری‌هایی که به وسیله‌ی ارتباط پوستی منتشر می شوند، حفاظت کنند.

اگر کاندوم‌تان نواحی مبتلا شده‌ی پوست را نپوشاند، همچنان می‌توانید بیماری مقاربتی را پخش یا دریافت کنید.

کاندوم‌ها نه‌ تنها از برخی بیماری‌های مقاربتی جلوگیری می‌کنند بلکه مانع از بارداری ناخواسته هم می‌شوند.

خیلی از روش‌های جلوگیری از بارداری، احتمال بارداری ناخواسته را کاهش می‌دهند اما نه ابتلا به بیماری‌های مقاربتی را.

به عنوان مثال روش‌های جلوگیری از بارداری زیر، شما را در برابر بیمار‌های مقاربتی ایمن نمی‌کنند:

• • • قرص‌های جلوگیری از بارداری
    • آمپول‌های پیش‌گیری از بارداری
    • ایمپلنت‌های ضد بارداری
    • IUD ها

برای هر کسی که از نظر روابط جنسی فعال است، ایده‌ی خوبی ست که به طور مداوم برای ابتلا به بیماری‌های مقاربتی چکاپ‌هایی انجام دهد.

این امر خصوصاً برای کسانی که شریک‌ جنسی جدید یا بیشتر از یک نفر دارند، مهم می‌باشد. تشخیص و درمان زود هنگام به توقف منتشر کردن این عفونت کمک می‌کند.

قبل از سکس با پارتنری جدید، مهم است که درباره‌ی سوابق روابط جنسی‌تان با یکدیگر صحبت کنید.

بهتر است هر دوی شما توسط متخصصان بهداشت برای داشتن بیماری‌های مقاربتی چک شوید. از‌ آنجایی که بیماری‌های مقاربتی اغلب نشانه‌ای ندارند، تنها راه مطمئن شدن، دادن آزمایش است.

زمانی‌ که نتایج آزمایشات بیماری‌های مقاربتی را بررسی می‌کنید، مهم است که از پارتنرتان بپرسید برای کدام نوع بیماری آزمایش داده.

اگر نتایج آزمایش پارتنرتان برای بیماری مقاربتی مثبت بود، حائز اهمیت است که از برنامه‌ی درمانی پیروی کرده و توصیات پزشکی را انجام دهند.

شما هم می‌توانید از دکتر راهکارها و استراتژی‌هایی درباره‌ی چگونگی حفاظت خودتان در برابر بیماری مقاربتی پارتنرتان بپرسید.

زندگی کردن با بیماری‌های مقاربتی

اگر جواب آزمایش بیماری‌های مقاربتی مثبت بود، حتماً فوری به سراغ درمان بروید.

اگر مبتلا به یکی از بیماری‌های مقاربتی هستید، معمولاً شانس شما برای ابتلا به انواع دیگر این بیماری‌‌ها بیشتر می‌شود.

بعضی از بیماری‌های مقاربتی اگر درمان نشوند، می‌توانند عواقب خیلی شدیدی داشته باشند. در موارد نادر بیماری‌های مقاربتی درمان نشده می‌توانند جان‌تان را به خطر اندازند.

خوشبختانه، بیشتر بیماری‌های مقاربتی قابل درمان هستند. در برخی موارد، می‌توانند کاملاً خوب شوند.

در سایر موارد، درمان به موقع شما را از علائم رها، و احتمال ابتلا به سایر بیماری‌ها را کم، و از شریک جنسی‌تان محافظت می‌کند.

علاوه بر تجویز دارو، پزشکتان ممکن است برای محافظت از خودتان و شریتان، توصیه‌هایی درباره‌ی عادات رابطه‌ی جنسی‌ بکند.

برای مثال، احتمالاً به شما می‌گویند تا زمانی که عفونت‌ها به طور موثری درمان نشده‌اند، از رابطه‌ی جنسی خودداری کنید.

و زمانی که دوباره رابطه‌ی جنسی را از سر می‌گیرید، توصیه می‌کنند از کاندوم ویا موارد دیگر استفاده کنید.

از برنامه‌ی درمانی و جلوگیری که توسط دکترتان توصیه شده پیروی کنید تا سطح بهداشت روابط جنسی خود را ارتقا دهید.